رفتن به محتوای اصلی
اینله و اُنله

اینله و اُنله

اینله و اُنله

 

اینله و اُنله نوعی ترمیم برای دندان های خلفی است که دچار پوسیدگی های خفیف تا متوسط شده اند و یا ترک خوردگی و شکستگی دارند اما از طرفی این آسیب آنقدر جدی نیست که بیمار نیاز به روکش داشته باشد.

افرادی برای این نوع ترمیم ها مناسبند که دندان هایشان آنقدر پوسیدگی و خرابی دارد که نمی توان آنها را با پر کردگی درمان کرد و از طرفی قسمت قابل توجهی از ساختار دندان نیز سالم مانده است که لزومی به روکش کردن نیست. با این روش، دندان پزشک می تواند به حفظ ساختمان دندان اصلی بیمار کمک کند.

 تفاوت اینله و اُنله

اینله و اُنله هر دو یک نوع ترمیم هستند با این تفاوت که هر کدام قسمت متفاوتی از دندان را می پوشانند. اینله دندان فضای بین شیارها و لبه های گردی(کاسپ) که روی دندان قرار دارند را می پوشاند و بسیار شبیه به پرکردگی است و قسمت داخلی دندان را پر می کند در حالی که اُنله وسیع تر بوده و تا شیار های طرفین دندان کشیده می شود. به دلیل پوشش گسترده ای که اُنله ایجاد می کند به آن روکش تکه ای نیز می گویند.

اینله و اُنله

تفاوت اینله و آنله با پر کردن معمولی در چیست و چه مزایای نسبت به آن دارد؟

اینله ها و اُنله ها ماندگارند: آنها از مواد محکم و بادوامی ساخته می شوند از این رو بسیار ماندگار هستند.

برخلاف پرکردگی های قدیمی که مقاومت دندان را تا ۵۰ درصد کاهش می داد، اینله ها و اُنله ها می توانند مقاومت دندان را تا ۷۵ درصد افزایش دهند.

اینله ها و اُنله ها می توانند عمر دندان را طولانی کنند و از خرابی های بیشتر در آینده جلوگیری کنند.

اینله ها و اُنله ها زمانی مورد استفاده قرار می گیرند که پرکردگی های قدیمی نیاز به تعویض یا برداشته شدن داشته باشند.

معمولا بعد از پر کردن دندان با مواد معمولی، مقاومت دندان تا حد قابل توجهی کاهش می یابد اما اگر دندان به وسیله آنله و یا اینله ترمیم شود درصد کاهش مقاومت دندان بسیار ناچیز خواهد بود.

ظاهر دندانی که به استفاده از اینله یا انله ترمیم شده است بسیار طبیعی است.

جالب است بدانید پلاک های دندانی نمی توانند روی دندانی که با استفاده از اینله یا انله ترمیم شده است تجمع کنند.

 

مزایای اینله و اُنله عبارت است از:

ظاهر: آنها بر خلاف آلیاژ های فلزی که در پر کردگی ها استفاده می شوند، ظاهری زیبا و طبیعی دارند و همچنین در مقایسه با مواد سفیدی که برای پرکردگی ها استفاده می شوند، احتمال تغییر رنگ یا لکه دار شدنشان بسیار کمتر است.سرامیک نه تنها می تواند شکل دندان طبیعی باشد، بلکه الگو ها و بخش های سطح دندان نیز با کمی تغییر رنگ به طوری طبیعی بازسازی می شوند.

استحکام: آنها به اندازه ی روکش ها برای دندان طبیعی مخرب نبوده و با محافظت از دندان طبیعی، استحکام دندان را افزایش می دهند.

فرسودگی: مواد تشکیل دهنده اینله و اُنله حتی در برابر سایش بسیار مقاوم بوده و مانند پرکردگی ها روی دندان را می پوشاند.

پوسیدگی: به دلیل محکم چسبیدن و جفت شدن با دندان، احتمال پوسیدگی در لبه های کناری دندان کمتر است.

طول عمر: آنها نسبت به پرکردگی ها ماندگاری و طول عمر بیشتری دارند.

بهداشت:  برخلاف پرکردگی های ضعیف و ناقص، اینله ها و اُنله ها به دلیل اینکه متناسب با دندان هر شخص ساخته می شوند مانع تجمع پلاک (ماده ای شفاف و چسبناک که در دهان ساخته می شوند و حاوی باکتری است) روی دندان می شوند و به همین دلیل تمیز نگه داشتن آنها آسان تر است.

 

معایب اینله و اُنله عبارت است از:

دو نوبت:  برخلاف پرکردن، آنها در دو نوبت نصب می شوند مگر اینکه دندان پزشک شما از سیستم های CAD (طراحی به کمک کامپیوتر)و CAM (تولید به کمک کامپیوتر) استفاده کند.

قیمت: آنها به دلیل داشتن یک مرحله لابراتواری ، از قیمت بالاتری نسبت به پرکردگی های دندان برخوردارند. البته به طور کلی از روکش های دندان ارزان تر هستند.

سایش:  آنها فرسوده و کهنه نمی شوند اما برخی از سرامیک های سخت(مانند زیرکونیا) احتمال سایش دندان طبیعی که روی آنها جفت می شوند را دارند؛ خصوصا اگر مینای دندان طبیعی هنگام تنظیم اینله و اُنله کمی تخریب شده باشد. البته در صورتی که دندان اینله یا اُنله شده روی دندانی قرار بگیرد که روکش یا پرکردگی دارد، این احتمال از بین می رود.

شکست: البته در مواردی نیز می توانند با شکست مواجه شوند. به طور کلی این ممکن است به دلیل اشکال در چسباندن باشدکه می تواند منجر به افتادن اینله یا اُنله شود(هر چند سمان استفاده شده بسیار محکم باشد). در صورتی که پس از افتادن آن را نگه دارید دندانپزشک می تواند به راحتی آن را سرجایش قرار دهد. مانند تمام ترمیم های دندان(روکش، ونیر، پرکردگی)  در صورتی که به درستی با دندان چفت نشده باشند یا  بهداشت دهان و دندان رعایت نشود، ممکن است گوشه های دندان چار پوسیدگی شود.

 

برگشت به بالا